When Mario met Sally

Ze hadden tien echtgenoten thuisgelaten. Al lange tijd hadden ze zich niet zó uitgelaten gevoeld. Wat wil je ook, varend langs de Amalfische kust, de eerste wijntjes al in de benen en het zonnetje op de gebloemde hoedjes. En nu hadden ze ook nog beet, eindelijk. De Man Der Mannen zat naast hun en hij heette Mario.

Sally, de brutaalste van de tien Australische dames, had zich op de voorste bank tussen één van haar vriendinnen en de Italiaan gewurmd. Mario: 32 jaar, bronzen borstbeeld en wapperende haren in de zeewind overtrof alle bouquetreeksmannen van de zestigers. Zeg maar, Julio Iglesias en dan 30 jaar jonger. En Italiaans. Hij vermaakte de opdringerige dames met verhalen over vissersfamilies aan de Amalfische kust, jaloerse Italiaanse vrouwen en het leven van zomaar een Italiaanse jonge vent. Dramatiek – vader vroeg dood, verlaten door eerste vrouw, tweede vrouw onvruchtbaar – was de rode draad in zijn bestaan. De dames lieten de charmes van Mario zich meer dan welbehagen. Terwijl Sally intussen al bijna op Mario’s schoot zat, kiekten haar vriendinnen er lustig op los. Hun ‘new friend’ zou de tien thuisgelaten mannen ook eens laten voelen wat jaloezie is! Hitsig woordgebruik is hier niet op z’n plaats, maar laten we zeggen dat Mario hevig appelleerde aan hun midlifecrises.

Zijn moeder – in Mario’s ogen maakte de ernst nu plaats voor een twinkeling – maakte de beste salades van de wereld. Deze simpele Napolitaanse bijvoorbeeld:

Voor 2 personen: snijd een stuk van 150 gram Italiaanse salami eerst in plakken van circa een halve centimeter en vervolgens in reepjes. Halveer 1 grote venkelknol, snijd het harde hart eruit en snijd de venkel met een scherp mes in dunne plakken. Rasp van een stuk Parmezaanse kaas zoveel schilfers met een kaasschaaf (pas op dat je niet uitschiet!) of een mandoline. Klop een dressing van 2 eetlepels citroensap, 4 eetlepels olijfolie, witte peper en zout. Meng de venkel en de salami, schep de dressing er doorheen en verdeel over de borden. Strooi de kaas er overheen. Lekker als lunchgerecht met ciabatta.

Bij Amalfi meerde de boot aan en Sally moest eruit. Mario gooide zijn terughoudende charmes overboord en vroeg Sally haar emailadres. Misschien konden ze morgen samen een wandelingetje maken.

Dat was Sally toch een brug te ver.

Onhandig vroeg ze of hij anders zijn emailadres niet kon geven. Haar negen vriendinnen stonden ongeduldig te wachten op de kade. Na een geveinsde zoekactie viste Sally de telefoon uit haar tas. Ach, geen bereik, loog ze. Bye Mario, bye!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: